ISSN 1300 - 0225
EGE
TARIMSAL ARAŞTIRMA
JOURNAL
OF AEGEAN AGRICULTURAL
ISSN 1300 - 0225
EGE
TARIMSAL ARAŞTIRMA
JOURNAL
OF AEGEAN AGRICULTURAL
Bazı
İskenderiye Üçgülü (Trifolium
alexandrinum L.) Çeşitlerinin Tohum Verimi ve Verim Özellikleri Üzerinde
Araştırmalar
Susamda
(Sesamum indicum L.) Tüylülüğün
Genetiği
Bazı
Yem Bitkilerinin Menemen Koşullarına Adaptasyonları Üzerine Araştırmalar
I. Koca Fiğ (Vicia narbonensis L.)
Toprak
Degradasyonun Nedenleri ve Etkileri
Doğal
Bitki Örtüsünde Bulunan Bazı Odunsu Süs Bitkilerinin Tohum Çimlendirme Yöntemleri
Üzerinde Araştırmalar I. Arbutus unedo
L. ve Arbutus andrachne L.
Bazı
Makarnalık (Triticum durum Desf.) Buğday
Çeşitlerinin Fiziksel ve Kimyasal Yöntemlerle Kalite Özelliklerinin
Belirlenmesi - H. BUDAK ve S. KARAALTIN
Bazı
Avrupa Eriği (Prunus domestica L.) Çeşitlerinde
Pomolojik Özellikler Arasındaki İlişkilerin Saptanması
Melez
Mısır (Zea mays L.) Islahında
Kombinasyon Yeteneği Kovaryanslarından Yararlanma Olanağı Üzerine Bir Çalışma
The
Effect of Different Sowing Time on Essential Oil of Coriander in GAP Region
Tokat
Şartlarında Yetiştirilen Değişik Macar Fiği + Arpa Karışım Oranlarının
Verim ve Kaliteye Etkileri
Çukurova’da
Dört Farklı Ön Bitkiden Sonra Serpme Buğday Ekiminde Kullanılacak Uygun
Tohumluk Miktarlarının Tespiti
Researches
on The Seed Yield and Seed Yield Characteristics of Some Berseem (Trifolium
alexandrinum L.) Varieties
Genetics
of Hairyness of Sesame (Sesamum indicum
L.)
Adaptations
of Some Forage Crops to Menemen Conditions I. Narbon Vetch (Vicia
narbonensis L.)
The
Effects and Causes of The Soil Degradation
Studies
on The Germination of Some Woody Ornamental Plants Existing in Turkish Flora I. Arbutus unedo L. and
Arbutus andrachne L.
Evaluation
of Some Durum Wheat (Triticum durum Desf.)
Cultivars Quality Characteristics by Some Chemical and Physical Techniques
The
Determination of Correlations Between Pomological Characteristics of Some
European Plum (Prunus domestica L.)
Cultivars in Aegean Region of Turkey
A
Study on Utilising of Combining Ability Covariances in Hybrid Maize (Zea mays L.) Breeding
The
Effect of Different Sowing Time on Essential Oil of Coriander in GAP Region
The
Effects of Various Hungarian Vetch + Barley Mixtures Ratio on Yield and Quality
in Tokat Conditions
Determination
of Suitable Seeding Rates for Broadcast Planting Wheat Grown After Four
Different Preceding Crops in Çukurova
İSKENDERİYE ÜÇGÜLÜ (Trifolium alexandrinum L.)BAZI
ÇEŞİTLERİNİN TOHUM VERİMİ VE VERİM ÖZELLİKLERİ
ÜZERİNDE ARAŞTIRMALAR
A. Esen ÇELEN
Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi
Tarla Bitkileri Bölümü Bornova,
İzmir-TURKEY
ÖZ :
Yedi İskenderiye üçgülü (Trifolium alexandrinum L.) çeşidinin tohum verimi ve verim komponentlerinin araştırıldığı çalışma 3 tekerrürlü olarak tesadüf blokları deneme desenine göre 1993-94 ve 1994-95 yıllarında yürütülmüştür. Bitkide dal sayısı, bitkide kömeç sayısı, tohum verimi ve 1000 tane ağırlığı bakımından çeşitler arasında önemli farklılıklar bulunmuştur. Bitkide kömeç sayısı 21,1-31,1; tohum verimi 61-103 kg/da ve 1000 tane ağırlığı 3,2-3,9 g arasında değişmiştir.
Anahtar Sözcükler: Trifolium alexandrinum L.,
İskenderiye üçgülü, çeşit, adaptasyon, tohum verimi.
RESEARCHES ON THE SEED YIELD AND SEED YIELD
CHARACTERISTICS OF SOME BERSEEM (Trifolium
alexandrinum L.) VARIETIES
ABSTRACT: In the research conducted in the fields of Field Crops Department of Faculty of Agriculture of Ege University, Bornova, Izmir, Turkey in 1993-94 and 1994-95, seed yield and some seed yield characteristics of seven berseem (Trifolium alexandrinum L.) cultivars were investigated. The trial was set in randomized complete block design with three replications. Significant differences were found among the varieties in stem numbers/plant, head numbers/plant, seed yield and 1000-seed weight. Head numbers/plant, seed yield and seed weight were 21.1-31.1, 61-103 kg/da and 3.2-3.9 g respectively.
Keywords: Trifolium alexandrinum L., berseem varieties, adaptability, seed yield.
SUSAMDA (Sesamum indicum L.) TÜYLÜLÜ
ĞÜN GENETİĞİ
Ahmet Şemsettin TAN
Ege Tar
ımsal Araştırma EnstitüsüP.K. 9 Menemen, 35661 İzmir-TURKEY
ÖZ :
Bu araştırmanın amacı: (i) tüylülüğün kalıtımının susam (Sesamum indicum L.) gen kaynağı materyalleri, TR 38106-1, TR 42804-1, TR 50235-1 ile belirlenmesi, (ii) üzerinde çalışılan materyaldeki tüylülüğü kontrol eden genlerin allelik ilişkilerinin ortaya konması ve (iii) tüylülük genlerinin direkt olarak gen kaynağı materyallerinden kombine edilmesi olmuştur. Kalıtım çalışması F1, resiprokal F1, ve BC1F1 generasyonları ile ortaya konmuştur. Fideler tüylü (T) ve tüysüz (TS) olarak sınıflandırılarak, açılmalar Khi-kare testi uygulanarak değerlendirilmiştir. F1 ve resiprokal F1 generasyonlarının 1 T : 0 TS segregasyonu TR 38106-1, TR 42804-1, TR 50235-1’ daki genlerin kalıtımının dominant olduğunu ortaya koymaktadır. F1 ve resiprokal F1 generasyonlarında farklılık olmaması tüylülük üzerinde maternal ya da sitoplazmik etkinin olmadığını ortaya koymaktadır. BC1F1 generasyonlarının 1 T : 1 TS ve F2 generasyonunda ailelerin 3T : 1 TS olarak açılma göstermeleri TR 38106-1, TR 42804-1 ve TR 50235-1’ deki tüylülüğün tek dominant gen tarafından kontrol edildiğini desteklemektedir. Allelizim için tüylü olarak belirlenen F1 bitkileri diallel olarak melezlenerek, diallel melezlerin test edilebilmesi amacıyla kendilenmişlerdir. Diallel melezlerin kendileme generasyonunda ailelerin 3T : 1 TS ve 15T : 1TS olarak açılma göstermeleri TR 38106-1, TR 42804-1 ve TR 50235-1’ deki tüylülük genlerinin allelik olmadığını ve üç ayrı gen olduğunu ortaya koymaktadır. Bu çalışma ile ilk olarak yerel çeşitler kullanılarak susamda (Sesamum indicum L.) tüylülüğün kalıtımı araştırılmıştır.Anahtar Sözcükler : Susam, Sesamum indicum L., tüylülük, genetik, kal
ıtım
GENETICS OF HAIRINESS OF SESAME (Sesamum indicum L.)
ABSTRACT :
The objectives of this study were to: (i) determine inheritance of hairiness of sesame in the germplasm (Sesamum indicum L.) accessions (land races), TR 38106-1, TR 42804-1, TR 50235-1; (ii) study allelic relationships of genes among the accessions, and (iii) incorporate hairiness genes directly from the selected germplasm accessions. Inheritance of hairiness of sesame was studied in F1, reciprocal F1, and the BC1F1 generations. Seedlings were classified as hairy (H) or non-hairy (N-H) and segregation ratios analyzed utilizing a Chi-square test for goodness of fit. Segregation ratios of one hairy (H) to zero non-hairy (N-H) seedlings in F1 and reciprocal F1 crosses indicated that dominant gene was controlling hairiness in the selected plants of the accessions. There was no reciprocal differences found on hairiness indicating no cytoplasmic or maternal effect accounted for hairiness. The result of one H to one N-H segregation from backcross families confirmed that the hairiness was inherited as a single dominant gene. F1 plants of accessions were selfed to obtain F2 generation. F2 seedlings were evaluated for hairyness. The observed three H to one N-H segregation ratio were in agreement with the results of diallel crosses and these segregation ratios were also in agreement with the original indication that a single dominant gene conditioning for hairyness that was derived from each of the sources. For allelism studies, dominant segregates of half-diallel crosses among hairy F1 plants were selfed. Progeny segregations of selfed diallel crosses resulted in three H to one N-H and fifteen H to one N-H ratios suggested that the genes for hairiness found TR 38106-1, TR 42804-1, and TR 50235-1 were not allelic and also were different from each other. This is the first study in which land races of Sesamum indicum L. accessions were directly utilized for inheritance studies of hairiness in sesame.
Keywords : Sesame, Sesamum indicum L., hairynes, genetic, inheritance
BAZI YEM B
İTKİLERİNİN MENEMEN KOŞULLARINAADAPTASYONLARI ÜZERİNE ARAŞTIRMALAR
I. KOCA FİĞ (Vicia narbonensis L.)
Cafer Olcayto SABANCI Hüseyin ÖZPINAR Gülay EĞİNLİOĞLU
Ege Tar
ımsal Araştırma EnstitüsüP.K. 9 Menemen, 35661 İzmir-TURKEY
ÖZ :
Menemen koşullarında 1995 ve 1996 yıllarında yetiştirilen onbeş koca fiğ hattı, çiçeklenme gün sayıları, tohum verimi, saman verimi, biyolojik verim ve bin tane ağırlıkları açısından değerlendirilmiştir. Hatların ilk çiçeğe 108-127 gün arasında geldikleri, 122-132 günde ise ot için hasat zamanı olan % 50 çiçeklenme devresine geldikleri belirlenmiştir. 1995 yılında 585 kg/da, 1996 yılında 496 kg/da tohum verimine ulaşılmış, hatların bin tane ağırlıklarının 124-239 gram arasında değiştiği saptanmıştır.
Anahtar Sözcükler :
Koca fiğ, Vicia narbonensis L., çiçeklenme gün sayısı, tohum, saman ve biyolojik verim.
ADAPTATIONS OF SOME FORAGE CROPS TO MENEMEN
CONDITIONS I. NARBON VETCH (Vicia narbonensis L.)
ABSTRACT:
Narbon vetch lines grown under Menemen ecological conditions in 1995 and 1996 were evaluated for days to flowering and maturity, 1000-seed weight, seed, straw and biological yields. Lines reached to the first flowering stage in 108-127 days and to the 50 % flowering stage in 122-132 days. The highest seed yield was 5850 kg/ha in 1995; 4960 kg/ha in 1996. 1000-seed weight ranked between 124-239 g.
Keywords : Narbon vetch, Vicia narbonensis L., days to flowering, seed, hay and biological yields.
TOPRAK DEGRADASYONUN NEDENLERÝ VE ETKÝLERÝ
Cumhur AYDINALP
Uludað Üniversitesi
Ziraat Fakültesi, Toprak Bölümü
Görükle, BURSA-TURKEY
ÖZ: Toprak degradasyonu topraklarýn fiziksel, kimyasal ve biyolojik özelliklerinin topraðýn verim gücünü olumsuz yönde etkileyecek düzeyde bozulmasýný ifade eder. Erozyon, asitleþme, alkalileþme, tuzlulaþma, aðýr metallerin birikimi, bitki besin maddelerinin tükeniþi, organik madde miktarýnýn azalýþý, sýkýþma, kaymak tabakasý ve suyla doygunluk toprak degradasyonuna neden olan etmenlerdir. Toprak degradasyonun hýzý, topraklarýn amacýna uygun olmayan bir biçimde kullanýlmasýyla doðrudan iliþkilidir. Bundan sebepten dolayý, toprak degradasyonunun azaltýlabilmesi için topraklarýn amacýna uygun kullanýlmasý ve korunmasý gerekmektedir.
Anahtar Sözcükler: Toprak, erozyon, degradasyon.
THE EFFECTS AND CAUSES OF THE SOIL DEGRADATION
ABSTRACT:
Soil degradation refers to a decline of the soil productivity through deterioration of the physical, chemical and biological properties. The factors of the soil degradation are erosion, acidification, salinization, alkalization, accumulation of toxic elements, depletion of plant nutrients, reduction of soil organic matter content, hard setting, crusting and waterlogging. The rate of the soil degradation is directly related to unsuitable land use. So this reason, it became necessary suitable land use and protection of the soils to decrease the soil degradation.
Keywords : Soil, erosion, degradation.
DO
ĞAL BİTKİ ÖRTÜSÜNDE BULUNAN BAZI ODUNSU SÜS BİTKİLERİNİNTOHUM ÇİMLENDİRME YÖNTEMLERİ ÜZERİNDE ARAŞTIRMALAR
I. Arbutus unedo L. ve Arbutus andrachne L.
Hasan KÖSE
Ege Tar
ımsal Araştırma EnstitüsüP.K. 9 Menemen 35661 İzmir-TURKEY
ÖZ:
1995 - 1996 yılları arasında yürütülen bu çalışmada, Ege bölgesinde doğal olarak yayılış gösteren Arbutus unedo L. ve Arbutus andrachne L. tohumlarının çimlenmesinde kullanılabilecek en uygun yöntemin belirlenmesi amaçlanmıştır. Canlılık testlerinde 2,3,5-trifenil tetrazolyum klorür kullanılmıştır. Çimlenme testi uygulamaları öncesi tohum morfolojileri incelenmiş ve buna göre 16 farklı çimlendirme yöntemi uygulanmıştır. Arbutus unedo L. tohumlarında 24 saat 400 ppm GA3‘de bekletme işleminden sonra 200C sıcaklıkta çimlendirme yöntemi ile 30 günde %98, Arbutus andrachne L. tohumlarında 40C de 60 gün katlama işleminden sonra 200C sıcaklıkta çimlendirme yöntemi ile 27 günde %100 çimlenme oranları elde edilmiştir.
Anahtar sözcükler: Arbutus unedo
L., Arbutus andrachne L., çimlendirme, canlılık testi, doğal odunsu süs bitkileri.
STUDIES ON THE GERMINATION OF SOME WOODY
ORNAMENTAL PLANTS EXISTING IN TURKISH FLORA
I. Arbutus unedo L. and Arbutus andrachne L.
ABSTRACT:
The objective of this study was to determine the most optimum application method for the germination of the seeds of Arbutus unedo L. and Arbutus andrachne L. which are indigenous to Aegean Region of Turkey, in the period of 1995-1996. The viability tests were made by using the 2, 3, 5 - triphenyl tetrazolium chloride. The seed morphology was examined to identify the applications for germination tests. Sixteen different applications were used for germination tests. The highest 98% germination rate in 30 days was obtained for Arbutus unedo L. seeds treated with 400 ppm GA3 for 24 hours at 200C; and Arbutus andrachne L. seeds gave 100% germination rate at 200C in 27 days after stratification for 60 days at 40C.
Keywords: Arbutus unedo L., Arbutus andrachne L., germination tests, viabilty tests, native woody ornamentals.
BAZI MAKARNALIK (Triticum durum Desf.) BU
ĞDAY ÇEŞİTLERİNİNFİZİKSEL VE KİMYASAL YÖNTEMLERLE KALİTE
ÖZELLİKLERİNİN BELİRLENMESİ
Hikmet BUDAK
Anadolu Tar
ımsal Araştırma EnstitüsüEskişehir-TURKEY
Sadrettin KARAALTIN
Kahramanmara
ş Sütçü İmamÜniversitesiZiraat Fakültesi Tarla Bitkileri Bölümü
Kahramanmaraş-TURKEY
ÖZ:
Makarnalık buğday çeşitlerinde (Gediz-75, Balcalı-85, D.dwarf S 15 (hat), Chen”S” (hat), Still “S”/ yav”S” (hat), Yav”S”/ H. Red (hat), Yavaros-79, Diyarbakır-81, Dicle-74, Altar-84, Mexicali-75, Sham-1 ve Köy) protein içeriği, yaş ve kuru gluten içeriği, kül oranı, camsılık ve unsuluk oranları, hektolitre ve bin tane ağırlığı belirlenmiştir. Çeşitler arasındaki protein oranları %9,5 ile %13,5 arasında değişmiştir. Yaş ve kuru gluten oranları 26,9-30,6g - 25,1-29,4g arasında olmuştur. Still “S”/Yav “S” en yüksek bin tane ağırlığına sahip olurken Balcalı-85 çeşidi ise en yüksek hektolitre ağırlığına sahip olmuştur.
Anahtar Sözcükler:
Kalite, Triticum durum L., protein, yaş ve kuru gluten, 1000 tane ağırlığı, kül oranı ve camsılık oranları.
EVALUATION OF SOME DURUM WHEAT (Triticum durum Desf.)
CULTIVARS QUALITY CHARACTERISTICS BY SOME
CHEMICAL AND PHYSICAL TECHNIQUES
ABSTRACT: In whole meal durum wheat samples (Gediz-75, Balcal
ı-85, D.dwarf S 15 (line), Chen”S” (line), Still “S”/ yav”S” (line), Yav”S”/ H. Red (line), Yavaros-79, Diyarbakır-81, Dicle-74, Altar-84, Mexicali-75, Sham-1 and Köy) the amount of total protein, dry and wet gluten contents, ash content, seed weight, 1000 seed weight, vitreous kernel were determinated. These wheat samples are used as promising materials as durum wheat in Kahramanmaraş region. The results showed that the total amount of protein contents were avareged between cultivars and lines 9,5 to 13,5 % while, the wet and dry gluten content of the wheat samples were 26,9-30,6g - 25,1-29,4g respectively. Still “S”/Yav “S” has the highest thousand seed weight while Balcalı-85 has the highest seed weight among the wheat samples.
Keywords:
Quality, Triticum durum L., protein, wet and dry gluten, 1000 seed weight, ash, vitreous.
BAZI AVRUPA ERÝÐÝ (Prunus domestica L.) ÇEÞÝTLERÝNDE POMOLOJÝK ÖZELLÝKLER ARASINDAKÝ ÝLÝÞKÝLERÝN SAPTANMASI
M. Kubilay ÖNAL
Ege Tarýmsal Araþtýrma Enstitüsü
P.K. 9 Menemen 35661 Ýzmir-TURKEY
ÖZ:
Bu araþtýrma, 1990-1994 yýllarý arasýnda Avrupa eriði (Prunus domestica L.) türüne ait 39 yerli ve yabancý erik çeþidi üzerinde yürütülmüþ; pomolojik gözlemler (meyve aðýrlýðý, meyve eni (en1-en2), meyve boyu, sululuk, tat, aroma, meyve eti sertliði, çekirdek aðýrlýðý, çekirdek oraný, suda çözünür kuru madde, albeni ve meyve kalitesi) yapýlmýþ ve verim deðerleri alýnmýþtýr. Bu özellikler arasýnda ikili iliþkiler korelasyon katsayýsý ile; bunlarýn verime katký paylarý ise Path analizi ile irdelenmiþtir.
Meyve aðýrlýðý ile meyve en1 ve en2; meyve en1 ile meyve en2 arasýndaki iliþkiler yüksek bulunmuþtur. Bunun yanýsýra meyve aðýrlýðý ile meyve boyu, albeni; meyve en2 ile albeni ve meyve boyu ile albeni arasýndaki iliþkilerinde yüksek oranda olduðu saptanmýþtýr.
Verime pomolojik özelliklerin doðrudan ve dolaylý etkileri incelendiði zaman; meyve en2, çekirdek aðýrlýðýýnýn doðrudan etkisi olumlu ve yüksek; meyve aðýrlýðý, çekirdek oraný ve suda çözünür kuru madde özelliklerinin verime doðrudan etkisinin olumsuz yönde ve yüksek; meyve boyu özelliðinin ise en düþük olduðu saptanmýþtýr.
Anahtar sözcükler: Avrupa eriði, Prunus domestica L., pomolojik gözlemler, Path analizi, korelasyon katsayýsý.
THE DETERMINATION OF CORRELATIONS BETWEEN POMOLOGICAL
CHARACTERISTICS OF SOME EUROPEAN PLUM (Prunus domestica L.) CULTIVARS IN AEGEAN REGION OF TURKEY
ABSTRACT :
This research was carried out in 39 European plum (Prunus domestica L.) cultivars between the years of 1990-1994. Pomological observations on some characteristics (fruit weight, fruit flesh firmness, taste, aroma, soluble solids, seed weight, seed weight/fruit weight, attractiviness) were performed and tree yields were measured. The correlation between characteristics was evaluated with correlation coefficient and their direct and indirect effects on yield were determined by path analysis.
The highest positive correlations were found fruit weight with fruit width 1 and fruit width 2; between fruit width 1 and fruit width 2; besides, effect of these characters on yield was determined by Path analysis also.
The highest direct effect of fruit width 2 and seed weight, the lowest direct effect of fruit height on yield were determined by path analysis
Keywords: European plum, Prunus domestica L., pomological observations, Path analysis, correlation coefficient.
MELEZ MISIR (Zea mays L.) ISLAHINDA KOMB
İNASYON YETENEĞİKOVARYANSLARINDAN YARARLANMA OLANAĞI
ÜZERİNE BİR ÇALIŞMA
Metin ALTINBAŞ Muzaffer TOSUN
Ege Üniversitesi
Ziraat Fakültesi Tarla Bitkileri Bölümü
Bornova,
İzmir-TURKEY
ÖZ : Bu çal
ışmada, birinde altı diğerinde de dokuz kendilenmiş hat ve onların yarım diallel melezlerinden oluşan iki mısır populasyonunda bitki dane verimi, verim öğeleri ve bitki özelliklerine ilişkin kombinasyon yeteneği etkileri arasındaki kovaryansların üstün ebeveyn hat ve melezlerin belirlenmesinde kullanılabilme olanakları araştırılmıştır. Bitki verimi ile diğer özellikler arasındaki genel ve özel kombinasyon yeteneği kovaryanslarından elde edilen bulgular; verim öğelerinden 100 tane ağırlığı ile koçan uzunluğu için ebeveyn hatlar ve melezler arasında kombinasyon yeteneği değerlerine göre yapılacak seçimlerin daha etkili olabileceğini göstermiştir. Kombinasyon yeteneği varyansları ve etkilerine ek olarak kovaryans tahminlerinin de melez mısır geliştirme çalışmalarında yarar sağlayabileceği sonucuna varılmıştır.Anahtar sözcükler
: Kendilenmiş mısır hatları, Zea mays L., diallel melez, kombinasyon yeteneği kovaryansları, bitki dane verimi, verim öğeleri, bitki özellikleri.
A STUDY ON UTILISING OF COMBINING ABILITY COVARIANCES
IN HYBRID MAIZE (Zea mays L.) BREEDING
ABSTRACT: In this study the possibilities for utilising of combining ability covariances among grain yield per plant, yield components and plant traits in order to identify the most-promising parental inbred lines and crosses were investigated in two maize (Zea mays L.) populations, one of them consisted of six parental lines and other one did nine inbreds with their half-diallel crosses. Results from general (GCA) and specific (SCA) combining ability covariances among grain yield per plant and other traits indicated that screening the parental lines and crosses based on combining ability effects for 100 kernel weight and ear length should be effective. It was concluded that combining ability covariances in addition to its variances and effects might be useful in developing hybrid maize.
Keywords : Maize inbred lines, Zea mays L., diallel cross, combining ability covariances, grain yield per plant, yield components, plant traits.
THE EFFECT OF DIFFERENT SOWING TIME ON ESSENTIAL
OIL OF CORIANDER IN GAP REGION
Özlem TONÇER
Dicle University, Agriculture Faculty
Diyarbak
ır, TURKEYSezen TANSI
Çukurova University, Agriculture Faculty
Adana,TURKEY
Süleyman KIZIL
Dicle University, Agriculture Faculty
Diyarbak
ır, TURKEY
ABSTRACT:
In 2 year trials with coriander (Coriandrum sativum L.) was conducted to find out the most suitable sowing time of coriander for essential oil production in GAP region. Five different sowing times (November 15, December 15, January 15, February 15, March 15) were used as treatments, seed yield and essential oil content were determined.
According to the results, the highest seed yield was obtained from plants sown on November 15 at 66.77 kg/da, the highest essential oil content was obtained from plants sown on November 15 at 0.34 %.
Keywords: Coriandrum sativum L., coriander, sowing time, essential oil.
TOKAT
ŞARTLARINDA YETİŞTİRİLEN DEĞİŞİK MACAR FİĞİ + ARPAKARIŞIM ORANLARININ VERİM VE KALİTEYE ETKİLERİ
Selahattin İPTAŞ Mustafa YILMAZ
Gaziosmanpa
şa Üniversitesi, Ziraat FakültesiTarla Bitkileri Bölümü, TOKAT
ÖZ:
Bu araştırma; Tokat ekolojik şartlarında kış döneminde yetiştirilmesi düşünülen Macar fiği ve arpa’da en uygun karışım oranlarını belirlemek amacıyla yapılmıştır. Araştırmada en yüksek ortalama yeşil ot verimi 3486,5 kg/da ile 8 kg/da Macar fiği (Vicia pannonica Crantz.) + 8 kg/da arpa (Hordeum vulgare L.) (% 50-50) ve 3448,2 kg/da ile 8 kg/da Macar fiği + 4 kg/da arpa (% 67-33) karışımlarından elde edilmiştir. En fazla kuru madde verimi (1222,2 kg/da) ve ham protein verimi ise 8 kg/da Macar fiği + 4 kg/da arpa (% 67-33) karışımlarından elde edilmiştir.
Anahtar Sözcükler: Macar fi
ği (Vicia pannonica Crantz.), Arpa (Hordeum vulgare L.), karışım oranı.
THE EFFECTS OF VARIOUS HUNGARIAN VETCH + BARLEY
MIXTURES RATIO ON YIELD AND QUALITY
IN TOKAT CONDITIONS
ABSTRACT:
This study was conducted to determine the best ratio of Hungarian vetch (Vicia pannonica Crantz.) and barley (Hordeum vulgare L.) mixtures grown during the winter period. In this research; the highest average yield were obtained from 8+8 kg/da (3486.5 kg/da) and 8+4 kg/da (3448.2 kg/da) mixtures. The highest dry matter and crude protein yield was obtained from 8 + 4 (1222.2; 184.1 kg/da) combinations
Keywords: Hungarian vetch (Vicia pannonica Crantz.), barley (Hordeum vulgare L.), mixtures ratio.
ÇUKUROVA'DA DÖRT FARKLI ÖN B
İTKİDEN SONRA SERPMEBUĞDAY EKİMİNDE UYGUN TOHUMLUK
MİKTARLARININ TESPİTİ
Zülfü KEKL
İKÇİÇukurova Tar
ımsal Araştırma EnstitüsüAdana, TURKEY
ÖZ: Çukurova'da farkl
ı ön bitkilerden (pamuk, 2.ürün soya, 2.ürün mısır, karpuz) sonra yetiştirilen ekmeklik buğdayda serpme ekimde kullanılacak tohumluk miktarını belirlemek amacıyla, Yüreğir-89 çeşidiyle 1992-96 yılları arasında toplam 11 deneme kurulmuş, 16, 18, 20, 22, 24, 26, 28, ve 30 kg/da tohumluk miktarları deneme değişkenleri olarak alınmıştır.Çıkış sonrası m²
'de bitki sayısı ile verim arasında kuadratik bir ilişki bulunmuştur. Regresyon denklemlerinden faydalanarak pamuk sonrası 433 bitki/m² , Soya sonrası 389 bitki/m² mısır sonrası 380 bitki/m2, karpuz sonrası 398 bitki/m² sıklıklarının buğdayda maksimum verimler sağladığı tesbit edilmiştir. Bu bitki sıklıklarını sağlamak için ise pamuk sonrası 25 kg, karpuz sonrası 25 kg, 2.ürün mısır sonrası 24 kg ve 2.ürün soya sonrası 23 kg/da tohumluk kullanılması gerektiği tesbit edilmiştir.Anahtar Sözcükler: Buğday (
Triticum aestivum L.), tohum miktarı, ekim nöbeti.
DETERMINATION OF SUITABLE SEEDING RATES FOR
BROADCAST PLANTING WHEAT GROWN AFTER FOUR
DIFFERENT PRECEDING CROPS IN ÇUKUROVA
ABSTRACT: The study was conducted after different preceding crops (cotton, 2nd crop soybean, 2nd crop corn, watermelon) to determine adequate seeding rates for broadcast planting wheat in Çukurova Region. The research was carried out between 1992 and 1996 in Adana and 11 individual trial had been conducted in total. Yüre
ğir-89 bread wheat variety was used and l6,l8,20,22,24,26,28 and 30 kg/da seed rates were compared.A quadratic relation was found between final stand and yield for each preceding crop. By using regression equations, optimum plant stands were calculated as 433, 389, 380, 398 plant/m²
for cotton, soybean, corn and watermelon, respectively. To obtain these stands, it was found that 25, 25, 24 and 23 kg/da seed rates must be used after cotton, watermelon, 2nd crop corn and 2nd crop soybean.Keywords
: Wheat (Triticum aestivum L.), seeding rates, plant rotation.
P.
K. 9 Menemen - 35661 İZMİR
Telefon
Faks
E
- mail
Last Updated on 23.03.2001 By Dr. A.Şemsettin Tan