ÖZ : Sekiz durum buğday (T.durum Desf.) ebeveyni ve onların yarım diallel 28 melezinden oluşan populasyonda başak uzunluğu, başakta dane sayısı ve 1000-dane ağırlığına ilişkin kombinasyon yetenekleri tarla ve sera koşullarında tahminlenmiştir. Melez populasyon ortalaması ile genel (GKY) ve özel (ÖKY) kombinasyon yeteneği varyansları tarlaya göre sera koşullarında başakta dane sayısı bakımından azalırken, 1000-dane ağırlığında artmıştır. Ortalama başak uzunluğu her iki ortamda değişmemiş, serada GKY varyansı yaklaşık iki kat artarken, ÖKY varyansı da aynı oranda azalmıştır. Yüksek değerli ebeveyne göre belirlenen heterosis oranları başak uzunluğunda % 11,6, başakta dane sayısında % 3,4 ve 1000 - dane ağırlığında %-31,4 olarak gerçekleşmiştir. Genelde incelenen her üç özellik yönünden ebeveynler ve melezlerin kombinasyon yeteneği etkilerinin ortam koşullarına göre değişim gösterdiği sonucuna varılmıştır.

ABSTRACT : The combining ability effects were estimated for spike length, kernels per spike and 1000-kernel weight of eight durum wheat parents (T.durum Desf.) and their half-diallel 28 F1 crosses under field and greenhouse conditions. Overall mean for crosses and mean squares for general (GCA) and specific (SCA) combining ability increased for 1000-kernel weight but decreased for kernels per spike in the greenhouse as compared to those under field conditions. Overall mean spike length for crosses did not change under both environments. Mean square for GCA was about twice whereas SCA mean square was about half of that obtained in the field under greenhouse conditions for spike length. Means percent high-parent heterosis were 11.6 % for spike lenght, 3.4 % for kernels per spike and -31.4 % for 1000-kernels weight. It was concluded that the combining ability effects of parents and crosses for three traits studied tended not to be consistent across environments in general.

Keywords : Durum wheat, T.durum Desf., heterosis, combining ability, yield components.

ABSTRACT : The distribution of 140 Sideritis L. species have been determined from Mediterranean coasts to Canary Islands. 38 species and 9 subspecies, in total 48 taxa, have distribution in Turkey.

ÖZ : Dar bir genetik tabana sahip olduğu düşünülen şeker pancarı 200 yıldan daha az bir geçmişe sahiptir. İnterspesifik hibridizasyon yoluyla pancarın genetik tabanını genişletmek, ıslah çalışmaları açısından oldukça önemlidir. Bu da Beta cinsinin primitif formları ve yabani türlerinin pancar ıslahı için gerekli karakterlerinin ve içerdikleri doğal varyasyonun ortaya çıkarılmasıyla mümkündür. Dört seksiyon altında gruplanan Beta genusu türlerinin belli oranlarda melezleme yetenekleri, morfolojik ve fizyolojik karakterleri, içerdikleri şeker oranı, hastalık ve zararlılara dayanıklılıkları yönünden pancar ıslahındaki potansiyelleri oldukça yüksektir.

ABSTRACT : Sugar beet which supposedly has a narrow genetic base has been cultivated for less than 200 years. Broadening the genetic base of this crop through interspesific hybridization is important for its future breeding. This is only possible with focusing on the desirable characteristics and the natural variation occuring in primitive beet forms and wild Beta species of genus Beta potential. The rate of crossability, morphological and physiological characteristics, including sugar content and ability of resistance to diseases and pests are important characteristics of genus Beta with a potential of breeding.

ÖZ : Samsun ekolojik koşullarında 1990-1992 yılları arasında yürütülen araştırmada 17 yulaf çeşidi kullanılmış, elde edilen verilere korelasyon ve path analizi uygulanmıştır. Bitkide kuru ot verimi yönünden yapılacak seleksiyon çalışmalarında, yaprak ayası uzunluğu ve genişliği ile bitki boyu üzerinde durulmalıdır. Bitkide kuru ot verimini artırıcı yönde yapılacak seçmeler, aynı zamanda dekara kuru ot veriminin de artmasını sağlayacaktır. Ayrıca, yüksek kuru ot verimi için m2'de bulunması gereken bitki sayısı araştırmalarla belirlenmelidir. Çünkü, bu özellik bitkide kuru ot verimini azaltıcı, dekara kuru ot verimini ise artırıcı yönde etki yapmıştır.

ABSTRACT : Embryoid formation in the anthers of different barley genotypes cultured on a nutrient medium containinig maltose occured through direct embryogenesis. The number of embryoid per 100 anthers varied from 0 to 1202.8 depending on genotypes. The highest percentage of embryoids producing plantlets (13.1 %) was obtained from genotype No. 34 (PCCEB40). The average ratio of green to albino plants was found 1/4.3.

Çalışmada ele alınan yedi ilçede 1992 yılı itibariyle süs bitkileri üretimine tahsis edilen toplam alan 3040 dekardır. Bu toplam alanın 1730,8 dekarı açık, geri kalan 1309,2 dekarı ise örtülü alan üretimlerine ayrılmıştır. Ele alınan işletmeler ortalaması olarak, işletme başına süs bitkileri üretim alanı 5740 m2'dir. Bu alanın yaklaşık % 70'i (3969 m2) açık, % 30'u (1771 m2) örtülü alan üretimlerine ayrılmıştır. Süs bitkileri üretim ve pazarlamasında mevcut şartların devam etmesi durumunda, orta vadede, İzmir ili kesme çiçek üretim alanlarının % 5, dış mekan süs bitkilerinin üretim alanlarının % 27 artacağı, buna karşın, nergis-sümbül üretim alanlarının % 33 azalacağı belirlenmiştir. İç mekan süs bitkileri üretim alanlarının sözedilen dönemde şimdiki seviyesinde kalacağı tahmin edilmektedir.

ABSTRACT : This study was carried out to determine main technical and economic characteristics of ornamental crops grown in Central, Urla, Karaburun, Menderes, Seferihisar, Ödemiş and Torbalı counties covering more than 95 % of total ornamental crops production of Izmir province. Main data were collected from total number of 102 growers (41 cut flowers, 22 outdoor plant, 15 indoor plant and 24 narcissus and hyacinth) selected by using several sampling methods, by interviewing. According to the figures of 1992, total production area allocated to the production of ornamental crops was 304 hectares in seven counties as mentioned above. While about 173.08 hectares of this area was allocated to the production in open areas, the rest (130.92 ha) was in protected areas. The average production area of ornamental crops per farm studied was found to be 5740 m2 of which about 70 % (3969 m2) and 50 % (1771 m2) were open and covered areas, respectively.

ABSTRACT : Bipolaris sacchari is one of the most important diseases of sugarcane. The helminthosporoside (HS) toxin is produced by the pathogen. A high correlation exists between toxin production and pathogenicity. The toxin is considered host specific. The techniques involved in the study of toxin activity include the determination of sensitivity of tissue by electrolyte leakage, the preparation of radioactivelabelled HS toxin and toxin purification, membrane and protein preparations, equilibrium dialysis with scintillation counts of 14C-HS, and lipid preparation.

ÖZ : Bipolaris Sacchari şeker kamışının en önemli hastalıklarından biridir. Helminthosporosid (HS) toksini bu patojen tarafından üretilmektedir. Patojenisite ve toksin üretimi arasında yüksek bir korelasyon bulunmuştur. Toksin aktivitesi çalışmasında ilgili teknikler ise elektrolit leakage yoluyla doku duyarlılığının saptanması, HS toksin saflaştırılması ve radyoaktif etiketli HS toksinin hazırlanması, membran ve protein hazırlanması, equilibrium dializ ve lipid hazırlanışını içermektedir.

ÖZ : Ege bölgesinde buğday hasadından sonra ikinci ürün yetiştirilebilecek alanların ancak %14,64' ü değerlendirilmektedir. 1982 yılında 2718 hektar olan soya ekiliş alanı giderek azalmış ve 1989 yılından sonra üretimden kalkmıştır. Ege bölgesi ikinci ürün soya potansiyeli değerlendirildiğinde 82 milyon dolar civarında olan soya ürünleri ithalatını % 25 azaltmak mümkündür. Ege bölgesindeki yaygın üretim sistemleri içinde bir baklagil çapa bitkisi olan soyanın yeralması teknik ve ekonomik yönden yararlıdır. Bunun için uygun çeşit ve yetiştirme tekniklerinin uygulanması yanında Ege Bölgesinde uygulamadan kaldırılan soya destekleme alımlarına tekrar başlanmalıdır.

ABSTRACT : Of the total area available to second crop production in the Aegean Region, 14.64 % is used after wheat harvest. Sowing area of soy bean being 2718 ha in 1982 gradually decreased and died out in 1989. If the potential of second crop soy bean were exploited in the Aegean Region, there could be a fall by 25% in importation of soy bean products which is about 82 million dollars. The fact that a leguminous soy bean takes a part in common production systems in the Aegean Region is useful from the technical and economical points of view. In order to achieve this, suitable cultivars and cultivation methods should be used as well as supported purchasing abondoned should start again.